Ino-Rock Festival 2011 - Inowrocław

...FESTIWAL NA KONIEC LATA W PRZEPIĘKNEJ SCENERII PARKU SOLANKOWEGO...

INO-ROCK FESTIVAL 2011 (4. edycja)
10.09.2011 INOWROCŁAW - Teatr Letni

Z dumą i radością informujemy, że po sukcesie trzech wcześniejszych edycji INO-ROCK FESTIVAL,
kiedy to w Teatrze Letnim w samym sercu Parku Solankowego w Inowrocławiu wystąpili Focus - Riverside - The Pineapple Thief - Quidam (w 2008), Steve Hackett Band - Nosound - Indukti - After (w 2009) oraz Anathema - Ozric Tentacles - Airbag - Votum (w 2010),
tegoroczna odsłona festiwalu zapowiada się nie mniej atrakcyjnie!

Jak zawsze kontynuowana będzie idea zapraszania na festiwal wykonawców niekoniecznie zbieżnych stylistycznie, jednak trafiających swoją twórczością do wrażliwych słuchaczy o otwartych umysłach.
UJAWNIAMY PIERWSZYCH WYKONAWCÓW!!!

Tegoroczną edycję INO-ROCK otworzy występ bardzo obiecującej rodzimej formacji LEBOWSKI.

Natomiast bezpośrednio po niej wystąpi prawdziwa sensacja z Wysp Brytyjskich - znakomity kwartet WOLF PEOPLE, którego debiutancki album "Steeple" zyskał niezwykłe uznanie we wszystkich liczących się magazynach w Wielkiej Brytanii i nie tylko.

W naszej ocenie, będzie to "czarny koń" festiwalu!!!

LEBOWSKI to szczecińska formacja założona w 2002r. i grającą muzykę z pogranicza art rocka, muzyki filmowej, eksperymentalnej i improwizowanej. Kompozycje tworzą spójną całość, w sposób klarowny definiując charakterystyczne i rozpoznawalne brzmienie grupy.

Skład zespołu tworzą:

Marcin Grzegorczyk - guitars
Marcin Łuczaj - synths
Marek Żak - bass
Krzysztof Pakuła - drums

Na debiut płytowy przyszło im czekać bardzo długo, bo aż 8 lat. Dopiero bowiem w 2010 roku pojawiła się pierwsza w ich dyskografii płyta "Cinematic" z - jak to określił sam zespół - muzyką do nieistniejącego filmu. Album śmiało można uznać za dzieło koncepcyjne dedykowane wielkim postaciom polskiego (ale nie tylko) kina.

W jaki sposób uzyskali zamierzony efekt? Po prostu wpletli w swoją instrumentalną muzykę fragmenty m.in. takich filmów jak: Gangsterzy i filantropi, Hydrozagadka czy Pamiętnik znaleziony w Saragossie, wykorzystując głosy wybitnych polskich aktorów: Leona Niemczyka, Zdzisława Maklakiewicza czy Romana Kłosowskiego. "Cinematic" to płyta bardzo spójna, gęsto usiana tworzącymi swoisty kolaż dynamicznymi tematami. Niczym obraz dobrego reżysera, Lebowski trzyma słuchacza w napięciu, zmieniając nastroje, grając na emocjach, niepokojąc. Rozbudowane i wielowątkowe kompozycje, pozwalają snuć opowieść zaskakującą i niebanalną.

Całości dopełniają bogate instrumentarium i ciekawe aranżacje, co jednak nie przeszkadza muzyce stawać się chwilami ascetyczną, skromną i wyciszoną.

Album spotkał się z bardzo ciepłym przyjęciem zarówno w naszym kraju jak za granicą. Zainteresowanie wydaniem materiału na Zachodzie wyraziła firma Kscope (mająca "pod opieką" m.in. Porcupine Tree, Anathemę, Lunatic Soul, Blackfield itp.). Już niedaleka przyszłość pokaże jak potoczy się dalsza kariera zespołu.

Zespół WOLF PEOPLE rozpoczął działalność w 2006r. i jako pierwsza brytyjska grupa rockowa dołączył do grona wykonawców amerykańskiej wytwórni Jagjaguwar. Liderem grupy jest gitarzysta i wokalista Jack Sharp, któremu towarzyszą Joe Hollick (gitara), Dan Davies (bas) i Tom Watt (perkusja). O Wolf People zrobiło się głośno, gdy na początku 2010 roku na rynku pojawiła się "Tidings", kompilacja zawierająca 15 utworów napisanych przez Sharpa w latach w latach 2005-2007. Inspiracji do ich powstania muzyk szukał w angielskiej psychodelii, rhythm'n'bluesie i folk-rocku końca lat 60. Kiedy w 2005 roku zapragnął umieścić część swoich demo w Internecie, zrobił to pod szyldem Wolf People, będącym częścią tytułu książeczki dla dzieci "Little Jacko And The Wolf People". Jako że nie spodziewał się, by ktokolwiek zwrócił uwagę na jego nagrania, nazwa wydała mu się mało istotna. Po latach już razem z kolegami z zespołu zastanawiali się nad jej zmianą, lecz nie przyszła im do głowy żadna godna uwagi. Muzycy zgodnie podkreślają też, że "Tidings" nie jest albumem z prawdziwego zdarzenia; to raczej zbiór muzycznych pomysłów tworzących wielki dźwiękowy collage. Ze strony Sharpa była to próba kopiowania pomysłów z "Safe As Milk" Captaina Beefhearta i jego Magic Band. Słuchał wtedy też pierwszej płyty Pentangle, więc do jego kompozycji powoli przenikały wpływy folkowe.

Gdy Wolf People stali się już pełnoprawnym zespołem, muzyczne szlify zdobywali grając podczas koncertów wczesne kompozycje lidera. Lubią o nich myśleć jako o prehistorii grupy, która teraz wszystkie utwory tworzy wspólnie. Pełnię swoich możliwości muzycy pokazali na pierwszym "właściwym" albumie "Steeple".

Album powstał na terenie starej posiadłości w Walii. Dwór popadł w totalną ruinę i rozebrano go w latach 80. Muzycy nagrywali w starej stodole zamienionej na studio, a mieszkali w domkach dla służby i kuchni.

"Steeple" to dopracowana w najdrobniejszych szczegółach płyta, imponująca przy tym poziomem wykonania. Zamieszczone na niej kompozycje zachwycą z pewnością wszystkich tych, którzy kochają brytyjskie, bluesowo-psychodeliczne brzmienie początku lat 70. przyprawione oczywiście solidną szczyptą nowoczesności. Album zebrał znakomite recenzje w prasie brytyjskiej, a w cenionym niemieckim miesięczniku "Eclipsed" został wyróżniony w grudniu 2010 tytułem "Płyty miesiąca".

Ostatnimi czasy Wolf People koncertowali w Wielkiej Brytanii, Niemczech i Norwegii m. in. z Dinosaur Jr, Tinariwen, Witchcraft, Sleepy Sun, Malcolmem Mooneyem i Voice Of The Seven Woods, zachwycając muzycznym mistrzostwem i swobodą. Potwierdzeniem rosnącej pozycji grupy na scenie muzycznej jest też niedawna trasa z kanadyjskim zespołem Black Mountain. Przed nimi wielka kariera!